Üretim ekonomisinin ilk iki faktörü emek ve sermaye idi. Bunlardan daha önce bahsetmiştik. Üçüncü faktörü de topraktan gelen hammaddedir.
Ham haliyle topraktan gelen maddeler işverenin bilgisi, fikri ve planı, işçinin emeği ve sermayenin gücü ile satışa konu olan mal haline gelir.
Toprak burada bir metafordur. Hammadde illa ki topraktan gelecek diye bir kaide yoktur.
Hammaddenin adı sanayisi ile özdeşleştirilerek adlandırılır, demir sanayisi, ağaç sanayisi... vs.
Doğal ve tarihi güzellikler de hammadde kabul edip işlenmesi ile bacasız sanayi olan turizm, futbol gibi yeteneklerin işlenmesi ile spor sanayisi de ülkeye gelir getirir. 
Hammaddesini işleme faaliyetleri başka ülkelerin de sahip olduğu hammaddelerin işlemesini akıllara getirir.
Bunun için makina ihracatı yapılması, hammaddelerin satın alınması veya ülkede toprak kiralanması, işlenmesi akıllara gelir. 
Bu, özünde acımasız yöntemler yoksul halkları daha da yoksullaştıran sömürgeci ve sonu kısır bir yaklaşımdır. 
Toprakların işlenmesi için makina satarak para kazanmak veya paraları yetersiz ise de toprağı kendin işleyerek yer yer yerel halkları kullanmak acımasızlıktır. Bunun kabulü izan bir yanı yoktur.
Süreç sonunda yerel halk teknik bilgi ve parasal sermayeden mahrumiyeti devam ettiği için yoksullukları ile ticaret tek taraflı genişlemektedir.
Buna alternatif yöntemler geliştirmek insanî bir görevdir. Peki, bunu kim üstlenecek?
Her ürünün ticarileşmesi/ihracatlaşması günümüzde mümkün olsa da bunun kırılması lazımdır çünkü sanayileşme her ülkenin hakkıdır.
Ülkelerdeki hammaddelerin yerel halklar tarafından işlenmesi için temel tarım ve sanayi makinalarının üretimi ulaşılabilir olmalıdır. 
Bence tarım makinalarının az gelişmiş ülkelerde ve halkalarının elleri ile üretimi için gerekli mesleki eğitim projesi oluşturulmalıdır. 

 

Çalış İşlet Devral Atölyesi
Bir mesleki eğitim sistemi düşünün ki işçi gibi çalışıp makina imalatı yapacaksınız, imalatı kendi elinizle defaetle uygulama ve pratikler ile perçinleyecek ve süreci teorik eğitim ile taçlandıracaksınız. 
Çalış İşlet Devral modelinde atölyeler ile üretim yaygınlaşması projemi bir başka yazıda işleyeceğim burada değinmiş olayım.
Dünyada açlıktan ölmek tüm insanlığın özellikle de zenginlerin ayıbıdır. Hammadde, üzerine güneş doğan her yerde vardır; ihtiyaç olan teknik bilgi ve parasal sermayedir. 
Bir şeyler yapmak lazım.

 

Son Söz; Mutluluğu üretmeden, tüketmeye hakkımız yoktur. George Bernard Shaw
 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.